عطشنا

هر چیز می نویسم٬ پنداری دلم خوش نیست و بیشتر آنچه در این روزها نبشتم همه آنست که یقین ندانم که نبشتنش بهتر است از نانبشتن. ای دوست٬ نه هرچه درست و صواب روا بود که بگویند. و نباید که در بحری در افکنم خود را که ساحلش پدید نبود و چیزها نویسم بی خود که چون واخود آیم برآن پشیمان باشم و رنجور٬ حقا و به حرمت دوستی که نی دانم که اینکه می نویسم راه سعادت است که می روم یا راه شقاوت. حقا که نی توانم که ننویسم و جز گوی بودن در میدان تقدیر روی نیست... «تمهیدات» اثر: عین القضاة همدانی

عمر خیام

دارنده چو ترکیب طبایع

آراست

از بهر چه او فکندش اندر

کم و کاست

گر نیک آمد

شکستن از بهر چه بود

ور نیک نیامد این صور

عیب که راست

تهمتی عشق مشو

در آب مزن کوزه که خام است هنوز

آسوده دلی، تهمتی عشق مشو

بودن یا نبودن

نه !

عقل نیست.

عدالت نیست.

حتی آزادی!

دغدغۀ من عشق است

حتی در بند

حتی بر دار

«بودن یا نبودن.

بحث دراین نیست وسوسه این است».

مارگوت بیکل

پس از سفرهای دراز

و عبور از دریاهای طوفان خیز

برآنم که در کنار تو لنگر افکنم

سکان رها کنم

پارو وانهم

به خلوت لنگرگاهت درآیم و پهلو گیرم

آغوشت را بازیابم

استواری امن زمین را

زیر پای خویش

مارگوت بیکل

اشتراک در: نظرات (Atom)